ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਪਾਮੇਲਾ ਨੈਨਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਇਨਸਾਨੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਬਦਲ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਾਮੇਲਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੇ ਕਲੀਨਿਕਲੀ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਹੋਣ ਦੌਰਾਨ ਚਾਰ ਦਿਨ “ਪਰਲੋਕ” ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵਾਪਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੱਲ ਪਰਤੀ।
ਘਟਨਾ ਦਾ ਪਿਛੋਕੜ
ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਅਪ੍ਰੈਲ 1990 ਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ 22 ਸਾਲਾ ਪਾਮੇਲਾ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ ਕੰਮ ਦੌਰਾਨ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਤੇਜ਼ ਦਰਦ ਹੋਇਆ। ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਹ ਮਾਮੂਲੀ ਅਲਸਰ ਹੈ, ਪਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਖੂਨ ਦੀ ਨਾੜੀ ਫੱਟ ਗਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਹਾਲਤ ਇੰਨੀ ਵਿਗੜ ਗਈ ਕਿ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਨੂੰ ਹਸਪਤਾਲ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ‘ਕਲੀਨਿਕਲੀ ਡੈੱਡ‘ (ਮ੍ਰਿਤਕ) ਐਲਾਨ ਦਿੱਤਾ।
ਦੂਜੀ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਅਨੁਭਵ
ਜਦੋਂ ਪਾਮੇਲਾ ਦਾ ਸਰੀਰ ICU ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਹੀ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸੈਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਪਾਮੇਲਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਬਰਫ਼ ਨਾਲ ਢਕੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਹਰੀਆਂ-ਭਰੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ। ਉਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉੱਥੇ ਅਜਿਹੇ ਰੰਗ ਸਨ ਜੋ ਇਨਸਾਨੀ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖੇ। ਉਸਨੇ ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੁੱਖ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਰੀਰ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
ਪਾਲਤੂ ਕੁੱਤੇ ਨਾਲ ਮਿਲਣੀ
ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਵੁਕ ਪਲ ਉਹ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪਾਮੇਲਾ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪਾਲਤੂ ਰੋਟਵੀਲਰ ਕੁੱਤਾ, ਹੋਲੀ, ਮਿਲਿਆ। ਦਿਲਚਸਪ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੋਲੀ ਦੀ ਮੌਤ ਵੀ ਉਸੇ ਦਿਨ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸ ਦਿਨ ਪਾਮੇਲਾ ਹਸਪਤਾਲ ਪਹੁੰਚੀ ਸੀ। ਪਾਮੇਲਾ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਹੋਲੀ ਬਿਲਕੁਲ ਤੰਦਰੁਸਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ ਸੀ। ਉਸ ਪਲ ਮਿਲੇ ਪਿਆਰ ਨੂੰ ਪਾਮੇਲਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਮੰਨਦੀ ਹੈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ
ਇਸ ਅਨੁਭਵ ਦੌਰਾਨ ਪਾਮੇਲਾ ਇੱਕ ਬੋਧੀ ਭਿਕਸ਼ੂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਦਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਪੰਜ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਉਹ ਠੀਕ ਹੋਈ, ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਤੀ ਨਜ਼ਰੀਆ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਚੁੱਕਾ ਸੀ।
ਹੁਣ ਪਾਮੇਲਾ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਮੌਤ ਅੰਤ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਪਿਆਰ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਅਸਲ ਘਰ ‘ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ’ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਿਰਫ਼ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਰਤ ਪਿਆਰ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਡਰ ਹੀ ਉਹ ਚੀਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰਦੀ ਹੈ।
